Στα ευλογημένα Κύθηρα, εκεί όπου ο ουρανός συναντά το πέλαγος και ταπεινά μονοπάτια οδηγούν σε ιερούς τόπους, έλαμψε η χάρη της Θεοτόκου με τρόπο θαυμαστό. Ένας απλός βοσκός, άνθρωπος καθαρής καρδιάς, βρήκε την εικόνα Της μέσα σε μια κοιλάδα νοτιοδυτικά του νησιού γεμάτη από μυρτιές, που ονομάζεται Μυρτιδια, πιθανότατα τον 13ο αιώνα ή κατ άλλους το 1160 ή κατά κάποιους άλλους ερευνητές τον 15ο αιώνα . Λόγω της τοποθεσίας που βρέθηκε η Θεοτόκος έλαβε το προσωνύμιο Μυρτιδιώτισσα. Η μορφή Της, ήταν ζωγραφισμένη με έντονα χρώματα και λεπτομέρειες που έμοιαζαν ζωντανές και έλαμπε μπροστά στους πρώτους προσκυνητές. Μα κι όταν τα χρώματα με τα χρόνια σκοτείνιασαν, η θεία χάρη δεν έσβησε, γιατί η αλήθεια δεν βρίσκεται στη ζωγραφιά, αλλά στην παρουσία της Μητέρας του Θεού.
Ο βοσκός, με ευγνωμοσύνη, ύψωσε μικρό εκκλησάκι για να φυλάξει το ιερό δώρο. Μετά την κοίμησή του, ένας μοναχός, ο Λεόντιος, μεγάλωσε το ταπεινό εκκλησάκι και έκτισε κελιά για τους ξένους. Οι προσκυνητές όμως πλήθαιναν σαν τα κύματα, και το νησί έβλεπε ότι η Παναγία έγινε καταφύγιο και σκέπη του. Έτσι, στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Ιερομόναχος Αγαθάγγελος ύψωσε μεγαλοπρεπή ναό για να στεγαστεί η θαυματουργή εικόνα.
Η αγάπη των φτωχών Κυθηρίων υπήρξε μεγαλύτερη από την ανέχεια τους. Με μικρές προσφορές έδωσαν μεγάλο δώρο: μια χρυσή επένδυση, έργο του καλλιτέχνη Νικολάου Σπιθάκη. Πάνω της χαράχθηκαν τρία θαύματα: η εύρεση της εικόνας, η θεραπεία ενός παράλυτου, και η σωτηρία του φρουρίου από φοβερή καταιγίδα. Και ακόμη πιο θαυμαστό, το κόσμημα της ημισελήνου, δώρο ενός Μουσουλμάνου άρχοντα.
Κατά την Τουρκοκρατία, μεγάλη ανομβρία μάστιζε τα Κύθηρα. Οι πιστοί πήραν την εικόνα σε λιτανεία, με δάκρυα και ψαλμούς. Ένας Μουσουλμάνος ευγενής, βλέποντας τον καταγάλανο ουρανό, γέλασε ειρωνικά και είπε πως, αν έβρεχε, θα πρόσφερε στην Παναγία το κόσμημά του. Μα ξάφνου άνοιξαν οι ουρανοί, κι η γη δέχτηκε βροχή σωτήρια. Ο άπιστος έμεινε εκστατικός και εκπλήρωσε την υπόσχεσή του. Από τότε, η ημισέληνος αυτή στολίζει την εικόνα, μαρτυρώντας πως «ὁ Θεός οὐ μυκτηρίζεται» (Γαλ. 6,7), αλλά δοξάζεται μέσα από κάθε καρδιά.
Κι έτσι, η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα έγινε το «καύχημα Κυθήρων και παντός κόσμου σκέπη». Μέχρι σήμερα οι πιστοί γονατίζουν μπροστά Της, φέρνοντας τις αγωνίες και τις χαρές τους. Και η Μητέρα του Ελέους απαντά, όπως παντα, με θαύματα και ευλογίες, γιατί η αγάπη Της δεν σβήνει ποτέ.
Ας την επικαλούμαστε όλοι:
«Παναγία Μυρτιδιώτισσα, φύλαττε μας υπό το άγιον Σου μαφόριον».
#ΠαναγίαΜυρτιδιώτισσα #Κύθηρα #Θαύματα #Ορθοδοξία #Πίστη #Ελπίδα
