Η Αγία Αικατερίνη, η πάνσοφος μάρτυς του Χριστού

 

Η Αγία Αικατερίνη αποτελεί ένα αιώνιο παράδειγμα πίστης, σοφίας και θυσίας. Ετοιμολογικά το όνομα Αικατερίνη, ίσως σημαίνει αυτή που είναι πάντα καθαρή και αγνή (αιέν καθαρινά).Γεννημένη στην Αλεξάνδρεια, σε μια εποχή γεμάτη πνευματικές προκλήσεις και ειδωλολατρική κυριαρχία, η Αγία Αικατερίνη διέπρεψε στη μόρφωση, αλλά και στην αρετή και  ξεχώρισε όχι μόνο για τη σπάνια μόρφωση και την ευφυΐα της, αλλά κυρίως για την αφοσίωσή της στον Χριστό. Στις 25 Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της, υπενθυμίζοντάς μας πως η αληθινή σοφία δεν βρίσκεται στα βιβλία του κόσμου, αλλά στη γνώση του Θεού, που γεμίζει την ψυχή με δύναμη και φως.

Ο Βίος και το Μαρτυρικό Τέλος της Αγίας Αικατερίνης πηγή:https://www.sinaimonastery.com/index.php/el/ιστορια/σινα-και-αγια-αικατερινα

Ἡ ζωὴ καὶ τὸ μαρτύριο τῆς ἁγίας Αἰ­κα­τε­ρί­νης διαδραματίστηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια. Γεννήθηκε ἀπὸ εὐγενεῖς γονεῖς γύρω στὰ 286 μ.Χ, στὰ τέλη τῶν διωγμῶν τῶν εἰδωλολατρῶν βασιλέων κα­τὰ τῶν χριστιανῶν. Προικισμένη φυσικῶς μὲ σπάνια εὐφυΐα, στὰ δεκαοκτώ της χρόνια εἶχε ἐκπαιδευθεῖ ἐνδελεχῶς σὲ ὅλες τὶς ἐπιστῆμες τῆς ἐποχῆς: φιλοσοφία, ρητορική, ποίηση, μουσική, φυσική, μαθηματικά, ἀστρονομία, ἰατρική, ἐνῶ κατεῖχε εἰς βάθος καὶ τὴν χριστιανικὴ διδασκαλία. Ἄφθαστη στὴν ὀμορφιὰ καὶ τὸ κάλλος, εὐγενεστάτη στὴν καταγωγὴ καὶ ἀσυναγώνιστη στὰ πλούτη, ὑπῆρξε νύφη περιζήτητη ἀπὸ τοὺς πλέον ἐπιφανεῖς ἄρχον­τες. Ἐκείνη ὅμως, ὄν­τως φιλόσοφος, παρέμεινε παρθένος, ποθών­τας νὰ νυμφευθεῖ τὸν αἰώνιο Νυμφίο Χριστό.

Τὸ 304 μ.Χ, στὴν διάρκεια λαμ­πρῆς εἰδωλολατρικῆς ἑορτῆς κα­τὰ τὴν ὁποία ὅλοι οἱ πολίτες διετάχθησαν αὐστηρῶς νὰ προσφέρουν θυσίες στοὺς θεούς, ἡ Αἰ­κα­τε­ρί­να, μὴ ὑπο­φέ­ρον­τας νὰ βλέπει τὴν ἀπώλεια τόσων ψυχῶν καὶ τὴν ἀποστασία τόσων χριστιανῶν ἐξαιτίας τοῦ φόβου των, παρρησιάζεται ἐνώ­πι­ον τοῦ αὐγούστου Μαξιμίνου καὶ τὸν ἐλέγχει γιὰ τὴν ἀπόνοιά του κη­ρύσ­σον­τας Θεὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἐκεῖνος τῆς ἀν­τι­πα­ρα­τάσ­σει πε­νήν­τα διακεκριμένους ρήτορες καὶ τοὺς ἀναθέτει νὰ τὴν ἀποστομώσουν. Ἀν­τὶ τούτου ὅμως, ἑλκύον­ται οἱ ἴδιοι στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ ἀν­τλοῦσε ἡ Αἰ­κα­τε­ρί­να ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἕλληνες σοφούς, καὶ θανατώνον­ται πάραυτα διὰ πυρὸς ἀπὸ τὸν ἔξαλλο βασιλέα. Τὶς ἑπόμενες ἡμέρες ἡ σύζυγός του καὶ ὁ πρωτοκλασσάτος στρατηλάτης του μὲ πλείστους στρατιῶτες ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά τους, στὴν ὁμολογία πίστεως καὶ στὸν μαρτυρικὸ θάνατο.

Τέλος, μετὰ ἀπὸ φοβερὰ βασανιστήρια –καὶ μάλιστα τὸν σατανικὸ στὴν ἐπινόησή του τροχό– στὰ ὁποῖα ὑπεβλήθη, ἀλλὰ καὶ συνεχεῖς παράδοξες θαυματουργίες ποὺ ἐπιτελοῦσε ὁ Κύριος, ἡ Αἰ­κα­τε­ρί­να δέχεται καὶ αὐτὴ τὸ διὰ ξίφους τέλος. Ἄγγελοι τότε προσῆλθαν, παρέλαβαν τὸ σκήνωμά της καὶ τὸ μετεκόμισαν στὴν ὑψηλότερη κορυφὴ τῆς χερσονήσου τοῦ Σινᾶ, τὴν κορυφὴ τῆς ἁγίας Αἰ­κα­τε­ρί­νης, ἀποκαλουμένη Gebel Katrin ἀκόμη καὶ σήμερα ἀπὸ τοὺς Ἄραβες.

Το Παράδειγμα της Αγίας Αικατερίνης

Η Αγία Αικατερίνη με το μαρτύριό της απέδειξε πως η αγάπη για τον Χριστό μπορεί να υπερβεί κάθε φόβο και κοσμική εξουσία. Οι σοφοί της εποχής της, που ήρθαν σε διάλογο μαζί της, υποκλίθηκαν μπροστά στη σοφία και τη χάρη που της έδωσε ο Θεός. Εμείς, ακολουθώντας το παράδειγμά της, καλούμαστε να γίνουμε μάρτυρες πίστης, με ταπεινότητα και αγάπη.

Ας την παρακαλέσουμε να μας χαρίζει σοφία, θάρρος και αφοσίωση στον Κύριό μας, ώστε να γίνουμε άξιοι της πνευματικής «νύμφης» Του. Ας θυμόμαστε ότι ο δρόμος προς τη σωτηρία περνά μέσα από την αγάπη, την πίστη και τη θυσία.

 

Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω

Περικοπή Ευαγγελίου (Λουκ. ιη΄ 18-27) Τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ, πειράζων αὐτόν, καὶ λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθός, εἰμὴ εἷς, ὁ Θεός. Τὰς ἐντολὰς οἶδας· Μὴ μοιχεύσῃς· μὴ φονεύσῃς· μὴ κλέψῃς· μὴ ψευδομαρτυρήσῃς· τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. Ὁ δὲ εἶπε· Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς, εἶπεν αὐτῷ· Ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι. Ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα, περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον, εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες, εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. Εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· Καὶ τίς δύναται σωθῆναι; Ὁ δὲ εἶπε. Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις, δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν                   

Ελεύθερη απόδοση της περικοπής του Ευαγγελίου: Εκείνο τον καιρό, ένας άνθρωπος πλησίασε Τον Ιησού για να Τον δοκιμάσει και τον ρώτησε:«Διδάσκαλε αγαθέ, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;» Ο Ιησούς του είπε: «Γιατί με αποκαλείς αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός. Τις εντολές τις ξέρεις: "Μη μοιχεύσεις· μη φονεύσεις· μη κλέψεις· μη πεις ψευδή μαρτυρία· τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου".»Εκείνος είπε: «Όλα αυτά τα έχω τηρήσει από τη νεότητά μου.»    Όταν ο Ιησούς άκουσε αυτά, του είπε: «Ένα σου λείπει ακόμα· πούλησε όλα όσα έχεις, μοίρασέ τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό· έπειτα έλα και ακολούθησέ με.»   Όταν εκείνος άκουσε αυτά, στεναχωρήθηκε πολύ, γιατί ήταν πάρα πολύ πλούσιος. Τότε ο Ιησούς, βλέποντας τη στεναχώρια του, είπε: «Πόσο δύσκολο είναι για αυτούς που έχουν χρήματα να μπουν στη βασιλεία του Θεού! Είναι ευκολότερο να περάσει μια καμήλα μέσα από το μάτι μιας βελόνας, παρά να μπει ένας πλούσιος στη βασιλεία του Θεού.» Όσοι άκουσαν ρώτησαν: «Τότε ποιος μπορεί να σωθεί;» Κι εκείνος απάντησε: «Αυτά που είναι αδύνατα για τους ανθρώπους, είναι δυνατά για τον Θεό.»           

Τι μας διδάσκει σήμερα αυτό το Ευαγγέλιο;

Στη σύγχρονη κοινωνία, η οποία πολλές φορές θεοποιεί τον πλούτο και τη δόξα, αυτό το Ευαγγέλιο μας καλεί να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας. Ο Χριστός, με τη σοφία Του, μας δείχνει ότι η πραγματική ευτυχία δεν κρύβεται στα υλικά αγαθά, αλλά στην ενότητα με τον Θεό.

1. Να ζούμε με απλότητα

Ο Κύριος μας καλεί να απαγκιστρωθούμε από την υπερβολική αγάπη για τα υλικά αγαθά. Δεν μας ζητά να απαρνηθούμε τη ζωή ή τις ανάγκες μας, αλλά να ζούμε απλά, χωρίς υπερβολές και χωρίς να εξαρτόμαστε από αυτά που κατέχουμε. Η απλότητα μάς απελευθερώνει από το άγχος της συσσώρευσης πλούτου και μας βοηθά να βλέπουμε πιο καθαρά τις πραγματικές μας ανάγκες: την αγάπη, την πίστη, την αλληλεγγύη.

Η απλότητα στη ζωή γίνεται ευκαιρία να στραφούμε προς τον συνάνθρωπο. Όταν ζούμε απλά, περισσεύει χώρος στην καρδιά μας για να αγαπήσουμε τους αδελφούς μας και να προσφέρουμε βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη. Όπως ο Ιησούς είπε στον πλούσιο νέο να δώσει στους φτωχούς, έτσι κι εμείς καλούμαστε να μοιραζόμαστε τα αγαθά μας με εκείνους που στερούνται ακόμη και τα βασικά.

2. Να εμπιστευόμαστε τον Θεό

Πόσες φορές στη ζωή μας αισθανόμαστε ότι πρέπει να βασιζόμαστε μόνο στις δυνάμεις μας για να εξασφαλίσουμε την ευτυχία μας; Ο Χριστός μάς διδάσκει ότι η αληθινή χαρά και ειρήνη προέρχονται από την εμπιστοσύνη στον Θεό. Τα χρήματα, όσο κι αν τα κυνηγούμε, δεν μπορούν να γεμίσουν την ψυχή μας. Ακόμα κι αν αποκτήσουμε όλα όσα θέλουμε, πάντα κάτι θα λείπει. Αυτό το «κάτι» είναι η παρουσία του Θεού στην καρδιά μας.

Η εμπιστοσύνη στον Θεό μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε με θάρρος τις δυσκολίες της ζωής. Όταν πιστεύουμε ότι ο Θεός φροντίζει για μας, αποβάλλουμε το άγχος και την ανασφάλεια και γινόμαστε πιο δυνατοί. Όπως είπε ο Ιησούς: «Τα αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό».

3. Να αποδεχόμαστε τη θυσία

Το μήνυμα του Χριστού είναι ξεκάθαρο: μόνο όταν αφήνουμε στην άκρη την αγάπη για τα υλικά, μπορούμε να γεμίσουμε την καρδιά μας με την παρουσία Του. Η θυσία δεν σημαίνει μόνο να στερηθούμε αγαθά, αλλά να θυσιάσουμε τον εγωισμό μας, την αλαζονεία μας και κάθε τι που μας κρατά μακριά από την αγάπη του Θεού.

Η θυσία για τον Χριστό είναι πηγή χαράς, όχι λύπης. Ο πλούσιος νέος έφυγε περίλυπος γιατί δεν μπόρεσε να αποδεχτεί αυτή τη θυσία. Εμείς, όμως, όταν επιλέγουμε να ζούμε με θυσιαστική αγάπη, γευόμαστε την ελευθερία και τη χαρά που μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει.

---

Ας αφήσουμε τον πλούτο του κόσμου για τον θησαυρό του Ουρανού

Το Ευαγγέλιο δεν μας ζητά να εγκαταλείψουμε όλα όσα έχουμε, αλλά να αποβάλουμε την προσκόλληση σε αυτά. Πλούσιος είναι εκείνος που έχει ελεύθερη καρδιά, γεμάτη από αγάπη και πίστη. Όταν μοιραζόμαστε τα αγαθά μας, όταν στηρίζουμε τον αδελφό μας, αποκτάμε πνευματικό πλούτο που δεν μπορεί να συγκριθεί με κανέναν υλικό θησαυρό.

Ο Χριστός μας υπενθυμίζει ότι τίποτα γήινο δεν μπορεί να μας ακολουθήσει στην αιωνιότητα. Μόνο τα έργα της αγάπης και της πίστης μένουν αιώνια. Ας κάνουμε, λοιπόν, την καρδιά μας θρόνο του Θεού, απελευθερώνοντάς την από το βάρος του πλούτου και της φιλαυτίας.

Ας αναρωτηθούμε: Τι είναι αυτό που μας κρατάει μακριά από τον Κύριο; Είναι τα χρήματα; Είναι οι εγωιστικές επιθυμίες; Είναι οι φόβοι μας; Ας το αφήσουμε στα πόδια Του. Εκείνος, με τη θεία Του δύναμη, θα μας ελευθερώσει και θα μας δώσει τον θησαυρό που δεν χάνεται: τη Βασιλεία των Ουρανών.